EZOP MASALLARI “ASLAN PAYI” Aslan, eşek ve tilki birlikte bir av partisi düzenlemeye karar vermişler. Heyecanlı ve zorlu bir kovalamacadan sonra koskoca, semiz mi semiz bir geyik yakalamışlar. Çok acıkan aslan kükreyerek eşeğe, ‒ Buraya gel arkadaş! Bir an evvel şu avı paylaştır yoksa açlıktan öleceğim, demiş. Eşek, adil olsun diye geyiği üç eşit parçaya … Devamını oku
Cesaretin Ödülü Küçük bir fare, ormanda yaşayan bir kediden çok korkarmış. Günün birinde, fare bir tuzağa düşmüş ve çaresizce yardım beklemeye başlamış. Kedi fareyi gördüğünde, onu yemek için hazırlanmaya başlamış. Fakat fare, tüm cesaretini toplayarak kediye yalvarmış ve ona zarar vermeyeceğini söylemiş. Kedinin ilgisini çeken fare, ona ormandaki en lezzetli fındıkların yerini göstermesini teklif etmiş. … Devamını oku
Osman Bey’e ünlü İslam Alimi, Şeyh Edebali’nin verdiği öğütleri anlatan bir yazı. Neredeyse 700 yüzyıl önce söylenmiş ama hiç mi hiç eskimemiş. Tüm zamanlar için geçerli.
“Oğul insanlar vardır şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Avun oğlum avun. Güçlüsün, kuvvetlisin, akıllısın, kelamlısın, ama bunları nerede, nasıl kullanacağını bilemezsen sabah rüzgarında savrulur gidersin.
Adamın biri İbrahim bin Ethem hazretleri ile tartışır;
– “Bereket diye bir şey yoktur, inanmıyorum” der.
– “İbrahim Ethem: Koyunları ve köpekleri görüyor musun?” der.
Adam:
– “Evet”
İbrahim Ethem:
Çok eski zamanlarda ülkenin birinde bir kadınla iki kızı yaşarlardı. Kızlardan biri öz, diğeri üveydi. Öz kızı çirkin, kötü kalpli ve beceriksizdi. Üvey kızı ise çok güzel, iyi kalpli ve çok becerikliydi.
Kadın büyücüydü. Üvey kızını hiç sevmezdi. Ondan nefret ederdi.
ALDATIVERDİM ELİN GAVURUNU“Çanakkale savaşları sırasında, Türk birliklerinden saka eri Mehmet, bozuk ve dumanlı bir havada katırla çeşmeye su almaya gitmiş. Çeşme biraz uzaktaymış. Suları doldurup dönerken sis yüzünden yolunu şaşırıp İngiliz birliklerinin bulunduğu bölgeye dalıvermiş. İngiliz askerleri Mehmedi yakalamışlar.
AĞANIN YERİArkadaşlarımdan bir kaçı yanıma gelerek;
– Fakir öğrenciler için yurt binası yapıyoruz, dediler. Ön ayak ol da, biraz yardım toplayalım.
Vaktiyle bir asker varmış. Uzun yıllar krala canla başla hizmet etmiş. Savaş sona erip de asker, aldığı birçok yara yüzünden daha fazla hizmet edemeyecek duruma gelince, kral kendisine demiş ki:
-Köyüne gidebilirsin, bundan sonra sana gereksinmem yok. Artık eline para geçmeyecek, çünkü bana karşılığında hizmet eden ücret alır.
Bir zamanlar, çok uzaklardaki bir ülkede bir köy vardı. Bu köyde Mehmet isimli yakışıklı mı yakışıklı, akıllı mı akıllı bir genç yaşardı.
O sene köyde kıtlık oldu. Mehmet ve ailesi çok zor günler geçirdiler. Ailesinin bu durumuna dayanamayan Mehmet, şehre
gidip para kazanmaya karar verdi.
İki katır yürüyormuş yan yana, Biri yulaf yüklüymüş, biri para:
Köylülerden tuz vergisi toplamışlar. Koca bir heybe dolusu mangır. Para yüklü katırda bir çalım, bir çalım, Başı havalarda, boynunda çıngırak şıngır mıngır: Zenginim zengin der gibi, sağa sola. Derken eşkıyalar sökün etmiş; Doğru vergi katırının üstüne tabii… Yakalamış geminden, durdurmuşlar. Katır diretmiş, savunmaya kalkmış parayı. Eşkıyalar da veryansın etmiş sopayı.