Masal Okuma “AKILLI KÖLE”
Bir zamanlar küçük ama akıllı, konuşkan bir köle varmış.
Bir gün kölelerin sahibi mallarını uzaktaki bir kentte satmaya karar vermiş. Yük taşıyacak köleleri seçerek
onlara,
‒ Herkes malları yüklensin, hemen yola çıkıyoruz, demiş.
Köleler ambara koşarak taşıyabildikleri hafif yükleri seçmeye başlamışlar.
Küçük köle hiç acele etmeden bir kenarda diğerlerini beklemiş. Herkes aldıktan sonra o da en sona kalan, ağır
mı ağır bir çuvalı sırtlamış.
Diğerleri ona bakıp bakıp,
‒ Ne aptal çocuk, herkesten ağır çuvalı aldı. Çok geçmez yarı yolda ölür, diye alay ediyorlarmış.
Çuvalın ağırlığından dizleri titreyen küçük köle,
‒ Ne yapayım, bunu birisi taşıyacaktı, o da bana düştü.
Ya içinde sihirli bir şey varsa? Daha sonra değişmek isteyen olursa ısrar etmesin çünkü değişmem, diye işi şakaya vurmuş.
Diğer köleler onun bu sözlerine gülerek,
‒ Merak etme küçük aptal, kimse senin o ağır yükünü almaz. Biz yükümüzden memnunuz. Hele biraz daha gidelim o zaman görürsün gününü, diye ona kızmışlar.
Kervan günlerce yol almış. Gündüzleri yürümüşler, geceleri dinlenmişler. Küçük kölenin hiç sesi çıkmıyormuş. Bir ara bakmışlar küçük kölenin yükü her gün biraz daha azalıyor. Sonra öğrenmişler ki o çuvalda kervanın yiyeceği var. Her yemekten sonra da yiyecek azaldığı için çuval biraz daha hafifliyormuş.
Yolculuğun sonuna doğru çuval iyice boşalmış. Küçük köle keyfinden şarkı bile söylüyormuş. Diğerlerinin yükleri ise ilk günkü gibi ağır.
Köleler,
‒ Biz onu aptal sanmıştık ama o hepimizden akıllıymış, diyerek kendi aptallıklarına yanmışlar.