Masal Okuma “KÖYLÜ VE KÖPEKLERİ”
O yıl görülmemiş bir kar yağmıştı.
Köyün ihtiyarları ömürlerinde böyle bir kış görmediklerini söylüyorlardı.
Her taraf adam boyu karla kaplanmış, etraftaki köy ve kasabalarla bağlantı tamamen kesilmişti.
Kışın böyle gitmesi hâlinde açlıktan insanların öleceği kesindi.
Yiyeceği kalmayan bir köylü çaresizlikten tek bir koyununu kesmek zorunda kaldı. Fakat hava bir türlü açmadı ve bu sefer de iki keçisini kesti. Kar şiddetini daha da arttırıyordu. Çaresiz kalan adam sonunda çoluğunu çocuğunu doyurmak için kendisi için çok önemli olan öküzünü de kesmek zorunda kaldı. Koyunun, keçilerin ve öküzün birbiri ardına kesildiğini gören köpekler kendi aralarında şöyle konuşmaya başladılar:
‒ Dışarısı ne kadar karla kaplı olursa olsun artık bizim buradan kaçmamızın zamanı geldi. Sahibimiz kendisi için o kadar önemli olan öküzü kesmek zorunda kaldıysa artık sıranın bize geldiğine emin olabiliriz.